ใบอนุญาตทำงานในไทยสำหรับคนสัญชาติอิสราเอล

เส้นทางรับรองเอกสารที่ออกในประเทศนี้

ประเทศของผู้ถือสัญชาติอิสราเอลเป็นภาคีอนุสัญญา Apostille ตามตารางสถานะของ HCCH แต่อนุสัญญาจะเริ่มมีผลกับไทยวันที่ 28 ก.พ. 2570 ก่อนวันนั้น เอกสารที่ออกที่นั่นเพื่อใช้ในไทยยังต้องรับรองตามลำดับเดิม คือหน่วยงานผู้มีอำนาจของประเทศผู้ออก แล้วรับรองต่อที่สถานเอกอัครราชทูตหรือสถานกงสุลไทยเมื่อหน่วยงานไทยขอ หลังวันนั้น Apostille ใช้แทนขั้นตอนของสถานทูตไทยได้เฉพาะเมื่ออนุสัญญามีผลระหว่างสองประเทศ รัฐภาคีมีสิทธิคัดค้านการเข้าเป็นภาคีของไทยได้ถึง 30 ธ.ค. 2569 จึงต้องตรวจตาราง HCCH อีกครั้งก่อนอาศัย Apostille อย่างเดียว

กระทรวงการต่างประเทศอิสราเอลออก Apostille ให้เอกสารสาธารณะที่หน่วยงานรัฐออก ส่วนเอกสารที่โนตารีรับรองต้องขอ Apostille ที่ศาล ตามที่กระทรวงระบุ

เส้นทางรับรองเอกสารขึ้นกับประเทศที่ออกเอกสาร ไม่ใช่สัญชาติของผู้ถือ เช่น ปริญญาที่ออกในประเทศที่สามต้องรับรองตามระบบของประเทศนั้น

กฎไทยที่ใช้กับทุกสัญชาติ

• เอกสารของกรมการจัดหางานระบุเงื่อนไขการยื่นตามมาตรา 59 (แบบ บต.25) ว่าคนต่างด้าวต้องมีถิ่นที่อยู่ในราชอาณาจักร หรือได้รับอนุญาตให้เข้ามาชั่วคราวแบบ Non-Immigrant ที่ไม่ใช่เพื่อการท่องเที่ยวหรือการเดินทางผ่าน ผู้ที่เข้ามาแบบยกเว้นการตรวจลงตราหรือวีซ่าท่องเที่ยวจึงยื่นตามช่องทางนี้ไม่ได้ ส่วนกรณีที่ยังไม่เข้ามาในประเทศ นายจ้างยื่นแทนล่วงหน้าได้ตามมาตรา 60 วรรคสอง (แบบ บต.32)
• ใบอนุญาตทำงานไม่ขยายวันพำนัก ต้องขออยู่ต่อกับสำนักงานตรวจคนเข้าเมืองแยกต่างหาก และการได้อยู่ต่อก็ไม่ได้แทนใบอนุญาตทำงาน
• ประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ ลงวันที่ 1 เมษายน 2563 แบ่งงานเป็นสี่บัญชี บัญชีหนึ่งห้ามโดยเด็ดขาด รวมถึงงานที่กฎหมายกำหนดให้ผู้ประกอบวิชาชีพต้องมีสัญชาติไทย บัญชีสองทำได้ตามข้อตกลงหรือพันธกรณีระหว่างประเทศ บัญชีสามทำงานฝีมือหรือกึ่งฝีมือได้เฉพาะเมื่อมีนายจ้าง และบัญชีสี่ทำได้เฉพาะเมื่อมีนายจ้างและเข้ามาตามบันทึกความตกลงระหว่างรัฐบาล ข้อ 6 ของประกาศยังกำหนดว่า งานที่กฎหมายกำหนดให้ต้องมีใบอนุญาตประกอบวิชาชีพ คนต่างด้าวจะขอใบอนุญาตทำงานได้เมื่อได้ใบอนุญาตหรือหนังสือรับรองตามกฎหมายนั้นแล้ว รายการ 39 อาชีพที่ยังเห็นบนเว็บไซต์ทั่วไปมาจากพระราชกฤษฎีกา พ.ศ. 2522 ซึ่งไม่ใช่ประกาศฉบับที่ใช้อยู่
• ค่าธรรมเนียมเป็นของกรมการจัดหางานตามกฎกระทรวงกำหนดค่าธรรมเนียมฯ พ.ศ. 2563 และที่แก้ไขเพิ่มเติม เอกสารเผยแพร่ของกรมระบุค่าคำขอ 100 บาท และค่าใบอนุญาตตามอายุ ได้แก่ ไม่เกินสามเดือน 750 บาท เกินสามเดือนถึงหกเดือน 1,500 บาท เกินหกเดือนถึงหนึ่งปี 3,000 บาท และสองปี 6,000 บาท ตรวจอัตราในวันที่ยื่นเพราะอาจมีกฎกระทรวงยกเว้นหรือแก้ไข ค่าธรรมเนียมนี้แยกจากค่าบริการของบริษัท
• ประกาศของกรมการจัดหางานสรุปบทลงโทษตามพระราชกำหนด พ.ศ. 2560 และฉบับแก้ไข พ.ศ. 2561 ว่า คนต่างด้าวที่ทำงานโดยไม่ได้รับอนุญาตหรือทำงานนอกเหนือสิทธิ ถูกปรับตั้งแต่ 5,000 ถึง 50,000 บาท ถูกส่งกลับ และห้ามขอใบอนุญาตทำงานสองปี ส่วนนายจ้างที่รับคนต่างด้าวทำงานโดยไม่มีสิทธิถูกปรับ 10,000 ถึง 100,000 บาทต่อคนต่างด้าวหนึ่งคน

บริษัทไม่ได้เป็นนายทะเบียนหรือผู้ออกเอกสารของหน่วยงานใด และไม่รับประกันวันนัด ผลการพิจารณา หรือการยอมรับของผู้รับเอกสาร ค่าบริการของบริษัท: สอบถามเจ้าหน้าที่เพื่อขอใบเสนอราคา

แหล่งข้อมูลทางการที่ใช้ตรวจ

• Israel Ministry of Foreign Affairs — Certification of Israeli public documents
• สถานเอกอัครราชทูต ณ กรุงเทลอาวีฟ
• กรมการจัดหางาน — การขออนุญาตจ้างคนต่างด้าวเข้าทำงาน (มาตรา 59 แบบ บต.25 มาตรา 60 แบบ บต.32 และค่าธรรมเนียม)
• พ.ร.ก.การบริหารจัดการการทำงานของคนต่างด้าว พ.ศ. 2560 — สำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกา
• ประกาศกระทรวงแรงงาน เรื่อง กำหนดงานที่ห้ามคนต่างด้าวทำ (1 เมษายน 2563)
• ประกาศกรมการจัดหางาน: บทลงโทษการทำงานโดยไม่มีใบอนุญาต
• หลักเกณฑ์การขออยู่ต่อ — สำนักงานตรวจคนเข้าเมือง
• กรมการกงสุล — การรับรองนิติกรณ์เอกสาร และหลักการแปลเอกสารเพื่อการนิติกรณ์
• HCCH — Apostille Convention status table

วันที่ตรวจแหล่งข้อมูลไม่ใช่วันที่กฎหรือค่าธรรมเนียมมีผล ตรวจซ้ำกับหน่วยงานก่อนยื่น